Uw hond is ziek: de vroege signalen en wat niet kan wachten

De vroegste signalen zijn saai

Eetlust en gewicht zijn de twee betrouwbaarste meters die u thuis heeft. Een hond die zijn bak niet leegeet terwijl hij dat normaal wel doet, is een signaal — niet meteen alarm, wel een aantekening. Wie zijn hond eens per maand weegt en dat opschrijft, ziet een geleidelijk verlies dat met het blote oog volledig onzichtbaar is.

Hetzelfde geldt voor drinken. Ineens veel meer drinken en vaker plassen hoort bij een reeks aandoeningen die vroeg goed te behandelen zijn en laat een stuk minder. Het is een van de weinige klachten waarbij de eigenaar het eerder ziet dan wie dan ook.

Braken en diarree: wanneer wachten mag

Een enkele keer braken bij een verder vrolijke hond die drinkt en reageert, is meestal geen ramp. Zorgelijk wordt het als het aanhoudt, als er bloed bij zit, als de hond niet wil drinken, of als hij loom en ongeïnteresseerd wordt. Bij pups en oude honden gaat uitdroging bovendien veel sneller dan bij een gezonde volwassen hond.

Onvruchtbaar kokhalzen bij een grote hond met een opgezette buik is een uitzondering op elke afwachtregel: dat kan een maagtorsie zijn en dat is een spoedgeval van uren, niet van dagen.

Kreupel: kijk naar wanneer het opkomt

Kreupelheid die na rust erger is en tijdens de wandeling wegtrekt, wijst een andere kant op dan kreupelheid die juist tijdens inspanning verergert. Bij een hond die na een sprong ineens een poot niet meer belast, is de kruisband een reële mogelijkheid, en dat gaat vanzelf niet meer over.

Controleer eerst het simpele: een splinter, een kapotte nagel, een steentje tussen de kussentjes, strooizout in de winter. Blijft het langer dan een dag of twee, dan hoort er iemand naar te kijken die de knie kan voelen.

Wat niet kan wachten

Er is een korte lijst waarbij u niet ’s ochtends belt maar meteen. Ademnood en blauwe of bleke slijmvliezen. Een hond die niet meer overeind komt of ineenzakt. Aanhoudende toevallen. Een opgezette, harde buik met kokhalzen. Een ongeluk, ook als het dier daarna gewoon lijkt te lopen — inwendig letsel is aan de buitenkant niet te zien. En het opnemen van iets giftigs, waarbij het uitmaakt hoe snel u belt en niet hoe erg het er op dat moment uitziet.

Die signalen staan met de bijbehorende uitleg bij elkaar in het overzicht wanneer u direct belt. Handig om één keer rustig door te lezen op een moment dat er niets aan de hand is, want op het moment zelf leest niemand meer iets.

Wat u thuis kunt doen

Twee praktische dingen zijn de moeite waard om te oefenen voordat u ze nodig heeft. De temperatuur opnemen — rectaal, met wat glijmiddel; normaal ligt tussen ongeveer 38 en 39 graden — geeft de dierenarts aan de telefoon meteen bruikbare informatie. En medicijnen geven: een hond die pillen uit een stuk worst haalt en de pil netjes teruglegt, is een bekend fenomeen, en er zijn manieren omheen.

Wat u vooral niet moet doen is menselijke pijnstillers geven. Paracetamol en ibuprofen zijn voor honden schadelijk tot dodelijk, ook in kleine hoeveelheden, en de schade is niet altijd meteen zichtbaar.

Jeuk en huid: het meest onderschatte hoofdstuk

Krabben, likken aan een poot, kale plekken of een vacht die anders ruikt dan normaal: het lijkt ongemak en het is vaak een aandoening. Vlooien en voedselovergevoeligheid staan bovenaan, maar ook schimmel, allergie en hormonale problemen geven huidklachten.

Wat u thuis kunt doen is vastleggen: wanneer begon het, welke plek, in welk seizoen, en wat is er veranderd in voer of omgeving. Een hond die alleen in het najaar aan zijn poten likt, vertelt daarmee iets anders dan een die het jaar rond krabt. Die aantekeningen kosten u niets en verkorten het consult.

Rust houden is het moeilijkste recept

Na een operatie of bij een blessure is de instructie bijna altijd hetzelfde: rust. Dat is voor een hond die zich prima voelt de zwaarste opdracht die er is, en het is de reden dat herstel misgaat. Korte uitlaatmomenten aan de riem, geen trap, geen springen op de bank, en mentale bezigheid in plaats van beweging — snuffelwerk in een handdoek doet meer dan een half uur lopen.

Voor wie de signalen per klacht wil nalezen, van hoesten en jeuk tot ontlasting en wondverzorging, staat dat overzichtelijk bij elkaar op een site over ziekteverschijnselen bij honden. Geen vervanging van de dierenarts, wel een manier om beter voorbereid te bellen.